داشت ، در جواب او گفت : « حالا كه قدرى پير و شكسته شده‌ام نمىتوانم مثل ايام جوانى غذاى زياد بخورم ، ولى با اين حال مىتوانم در يك نوبت بره كوچكى را با يك قاب پلو تناول كنم » و به قرارى كه بعدا براى اقوام و متعلقين نقل كرده بود ، هدفش از اين جواب اين بوده كه در زندان به قدر كافى غذا به او برسانند . ظل السلطان موقع ناهار به جلال الدوله و ميرزا شفيع خان و حكيم الممالك كه با او بود ، دستور داد يك مجموعه پلو با دو نوع خورش و يك بره كباب كرده ، نزد مير تيمور خان رفتند و به آن سه نفر سفارش كرد كه ناظر غذا خوردن مير باشند تا معلوم شود كه يك قاب پلو و يك بره را مىتواند تناول سازد يا خير سه نفر مزبور غذا را در حضور مير تيمور خان گذاشتند و براى جلب اطمينان او از هركدام يك لقمه خوردند و آن‌گاه به مير اجازه دادند كه ناهار ميل كند . مير تيمور خان قبلا بره كباب شده را تمام خورد و حتى استخوان‌هاى آن زبان بسته را نيز به دندان كشيد و در يك نگاه دو ظرف خورش را بر روى پلو خالى كرد و دو زانو در مقابل آن نشست و تا دانه آخر مجموعه پلو را با هردو ظرف خورش در يك معده جاى داد و سه نفر ناظر را مات و متحير و انگشت به دندان كرد و شكر خداوند تبارك و تعالى را به‌جاى آورد و در كنارى مؤدبانه نشست . ناظران ، مجموعه و ظروف خالى و استخوان‌هاى خشك و خالى بره را روى سر پيشخدمت گذاشته جلو ظل السلطان به زمين نهادند و گفتند اگر حيا مانع نمىشد ، بعيد نبود مجموعه محتوى پلو را نيز خان لرستان تناول كنند . شاهزاده خنديد و دستور داد كه در هر نوبت همين مقدار غذا براى مير تيمور خان ببرند و توصيه كرد كه در اين مورد خيلى مراقبت بشود . حاج عالى خان و رفقايش از ظل السلطان درخواست اعدام مير تيمور خان را كردند ولى او با خشونت اين درخواست را رد كرد بعد از كشته شدن خوانين ، رقباى آنها - حاج عالى خان و حيدر خان و صيد مهدى خان و غيره - هرچه انتظار كشيدند از موضوع قتل مير تيمور خان خبرى نشد . عاقبت خسته شده ، هر چهار نفر نزد شاهزاده رفته و مىگويند : باوجود زنده بودن مير تيمور خان ما هرگز قادر به وصول ماليات لرستان نمىباشيم و با اطلاعى كه از پول‌دوستى شاهزاده داشتند ، به او گفتند كه در مقابل كشتن مير تيمور خان ده هزار تومان روى ماليات